Bij waterschap Aa en Maas ligt nu bijna 7 miljoen euro klaar, waarvan 4,8 miljoen voor één nieuwe route van een ondergrondse leiding tussen Vught en de Helftheuvelweg. Opvallend is dat al dit geld wordt gereserveerd, terwijl in de plannen nauwelijks zichtbaar is waar het knelt en wie er direct beter van wordt.
In vogelvlucht
- Bij waterschap Aa en Maas ligt bijna 7 miljoen euro klaar, zonder dat duidelijk is waar het echt knelt.
- Van dat bedrag gaat 4,8 miljoen naar één nieuwe route van een ondergrondse leiding tussen Vught en de Helftheuvelweg.
- Ondanks de forse reservering is nauwelijks zichtbaar wie direct profiteert van deze besteding van publiek geld.
Miljoenen op tafel bij Aa en Maas
Bij waterschap Aa en Maas ligt nu bijna 7 miljoen euro aan nieuwe investeringen klaar. Het algemeen bestuur nam die besluiten tijdens een vergadering op vrijdag 13 januari.
Het geld gaat naar waterveiligheid en waterkwaliteit in het gebied. Het gaat ook naar het zuiveren van water in het werkgebied.
De rekening komt uiteindelijk terecht bij inwoners in dat gebied. Bedrijven betalen via de waterschapsbelasting ook mee.
De investeringen staan samengevat in de besluitenlijst van het algemeen bestuur. Daarin licht het waterschap de keuzes kort toe voor het publiek.
Dure pijp tussen Vught en Helftheuvelweg
De grootste hap is 4,8 miljoen euro voor een andere ligging van de transportleiding Vught Helftheuvelweg. Het gaat om een nieuwe route voor deze leiding.
Voor deze route geeft het bestuur nu het budget vrij. De investering moet de aanvoer en afvoer van water via deze leiding toekomstbestendig maken.
Waar de oude route precies knelt, wordt in de besluiten niet concreet gemaakt. Wie er direct voordeel van heeft, blijft daar ook buiten beeld.
Het blijft dus lastig te zien wie nu echt profiteert van deze forse reservering. De stukken geven vooral financiële kaders en minder inhoudelijke onderbouwing.
Waterkering bij De Brand
Voor de waterkering bij De Brand stelt het bestuur 1,7 miljoen euro beschikbaar. Dit bedrag is bedoeld voor de voorbereiding.
Het geld gaat dus naar de fase voordat er echt wordt gebouwd of versterkt. Uitvoerende werkzaamheden volgen pas in een later pakket.
De waterkering moet het gebied rond De Brand beter beschermen tegen hoog water. Zo wil het waterschap risico’s bij extreme neerslag beperken.
Hoeveel de uitvoering later nog gaat kosten, staat nog niet in dit pakket aan besluiten. De totale rekening voor deze kering is dus nog onbekend.
Herstel van de Soeloop
In Asten gaat 400.000 euro naar de voorbereiding van herstel van de Soeloop. Het gaat dus nog niet om graafmachines in de beek.
Dit bedrag is bedoeld voor de planfase die voorafgaat aan het echte werk. Daarin worden varianten en effecten in beeld gebracht.
Met dit herstel wil het waterschap de waterkwaliteit verbeteren. Het wil ook de natuurlijke inrichting rond de Soeloop versterken.
De vraag hoeveel extra miljoenen daarna volgen, blijft nu onbenoemd. De uiteindelijke kosten voor uitvoering komen pas later op tafel.
Rekenkamer tikt regels aan
Naar de investeringen keek het bestuur ook naar een advies van de rekenkamer. Dat advies wordt volgens waterschap Aa en Maas in elk geval deels overgenomen.
De rekenkamer raadt aan dat de Unie van Waterschappen met de Rijksoverheid praat over regels. Het moet dan gaan om praktischer regelgeving en minder administratieve lasten.
Volgens het waterschap moet dat de uitvoering van taken makkelijker maken. Het gaat daarbij om regels waar alle waterschappen mee te maken hebben.
In het advies wordt de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland genoemd als belangrijke gesprekspartner. Die dienst beheert namelijk een deel van de regels voor de uitvoering door waterschappen.
Minder regels, zelfde rekening
Minder papierwerk moet het werk van het waterschap eenvoudiger maken. De verwachting is dat het ook goedkoper kan worden.
Of de belastingbetaler dat straks ook merkt in de waterschapsheffing, blijft in de stukken onuitgesproken. De besluiten gaan vooral over interne lasten.
Publiek geld blijft via de heffing bij inwoners en bedrijven vandaan komen. De vraag is vooral hoe efficiënt dat geld wordt besteed.
De komende jaren moet blijken of de beloofde verlichting in regels echt doorwerkt in de praktijk. Pas dan wordt zichtbaar wat dit betekent voor de rekening van inwoners.
