In het coronaverhoor van Arie Slob zei hij het zelf: één aangenomen Kamermotie leidde tot € 8,5 miljard steun. De politieke wil was er. Een normale rem op miljardenuitgaven niet.
Verhaal lezen
In het coronaverhoor van Arie Slob zei hij het zelf: één aangenomen Kamermotie leidde tot € 8,5 miljard steun. De politieke wil was er. Een normale rem op miljardenuitgaven niet.
In het coronaverhoor van Wouter Koolmees blijkt dat het derde steunpakket bewust negen maanden liep, ook over de verkiezingen heen. Extra steun bleef zo netjes buiten de campagne. De uitgaven liepen gewoon door.
In het coronaverhoor van Ernst van Koesveld ontstaat een bekend beeld. VWS kocht in 2020 bakkenvol mondkapjes in, maar had geen idee van vraag en aanbod.
In het coronaverhoor van Jan Kluytmans viel op dat er nooit genoeg geld is voor de ideale zorg, waardoor nog steeds mensen wekenlang wachten op een uitslag. Goede zorg, maar graag zo krap mogelijk.
In het coronaverhoor van Marion Koopmans schuift een oud patroon langs: eerst subsidieformulieren, pas daarna de basisvragen. Voor pandemische paraatheid waren de budgetten onzeker; hoewel er na de OVV-rapporten middelen kwamen, sneuvelden deze later weer en keerden vervolgens deels terug.
In het coronaverhoor van Bruno Bruins blijkt hoe VWS mondkapjes uitdeelde zonder zicht op de nationale voorraad. Geen centraal systeem, wel een mailbox.