Noord-Holland krijgt € 2,16 miljoen voor de spreidingswet. Daarvan gaat € 950.000 niet naar bedden of gebouwen, maar naar vijf overlegtafels en bestuurlijke afstemming.
Verhaal lezen
Opvang van asielzoekers en vluchtelingen kost miljarden: azc's, noodopvang, hotels, cruiseschepen en regelingen voor Oekraïense ontheemden. Gemeenten schuiven met budgetten, het COA betaalt toplocaties en afrekeningen blijven soms jaren liggen. In dit dossier volgt KasLek de geldstromen achter migratie en opvang: wat kost een opvangplek werkelijk, welke tussenpartijen verdienen eraan en welke gemeenten moeten miljoenen terugstorten omdat de administratie niet klopte? Feiten in plaats van sentiment, want ook deze rekening betaal jij.
Noord-Holland krijgt € 2,16 miljoen voor de spreidingswet. Daarvan gaat € 950.000 niet naar bedden of gebouwen, maar naar vijf overlegtafels en bestuurlijke afstemming.
Emmen krijgt € 2 miljoen om een jaar lang extra boa’s in te zetten rond Ter Apel en in buslijn 73. Meer controles, meer uniformen, maar geen extra opvangplek in zicht.
Noord-Holland krijgt € 2,16 miljoen voor asielopvang. Maar het meeste geld gaat naar regietafels en overleg. Voor echte nieuwe plekken blijft 1 miljoen over. Dure stoelendans.
Elke nacht dat er meer dan 2.000 mensen in Ter Apel slapen, tikt de staat zichzelf € 50.000 aan dwangsommen. Geen extra bed, geen extra opvangplek. Wel weer een overheid die zichzelf beboet.
Drie nachten iets meer drukte in Ter Apel en er tikt meteen €150.000 aan dwangsommen weg. Betaald uit dezelfde landelijke pot als de opvang zelf. De overheid keert zichzelf boetes uit, zonder dat er één extra bed bij komt.