In vogelvlucht
- Het ministerie trekt € 3 miljoen uit voor natuurherstel in Polder Westzaan, met publiek geld als smeerolie.
- Dat geld gaat niet alleen naar kwetsbare natuur, maar moet ook extra ruimte voor stikstofvergunningen creëren.
- Eén pot van € 3 miljoen dient zo twee doelen tegelijk: herstel van natuur én meer vergunningruimte.
Drie miljoen voor één polder
De provincie Noord-Holland kreeg € 3 miljoen van het ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur voor natuurherstel in Polder Westzaan. Dat geld komt uit Den Haag en landt in een veenweidegebied bij Zaanstad.
De uitgave richt zich op stikstofgevoelige natuur in dit Natura 2000-gebied. Het doel is de natuur te versterken en verdere achteruitgang af te remmen.
Het geld gaat naar twee projecten in hetzelfde gebied. Noord-Holland wil met die extra rijksinjectie de aanpak sneller uitvoeren.
Natuurherstel met een vergunning als bonus
De provincie koppelt natuurherstel hier nadrukkelijk aan stikstofbeleid. De maatregelen helpen niet alleen de natuur, maar creëren ook ruimte voor vergunningverlening.
Dat maakt deze € 3 miljoen opvallend. Publiek geld vloeit naar herstel van kwetsbare natuur, terwijl het tegelijk een smeerolie vormt voor vergunningen die elders of later vastlopen op stikstof.
Kwetsbare natuur in Polder Westzaan
Polder Westzaan geldt als kwetsbaar en gevoelig voor stikstof. Juist daarom past de investering in de landelijke lijn om uitstoot terug te dringen en natuur te herstellen.
Polder Westzaan ligt bij Zaanstad en staat bekend als bijzonder veenweidegebied. De provincie zet het geld in voor maatregelen die de waterhuishouding verbeteren en de natuur meer lucht geven.
Bekende bestuurlijke route
Gedeputeerde Anouk Gielen van de provincie Noord-Holland zegt: “Polder Westzaan is een van de meest bijzondere veenweidegebieden van ons land. Deze bijdrage van het ministerie geeft een impuls om de natuur hier echt vooruit te helpen. We verbeteren de waterhuishouding, creëren meer leefruimte voor moerasvogels en ondersteunen het herstel van stikstofgevoelige natuur.”
De redenering is helder en ook tamelijk vertrouwd. Eerst raakt natuur in de knel, daarna volgt een rijksbedrag om schade te herstellen en tegelijk weer wat bestuurlijke ruimte vrij te spelen.
